آیا می توان میله های تیتانیوم را بعد از عمل برداشت کرد

در حوزه پزشکی ، میله های تیتانیوم به طور گسترده ای در ارتوپدی ، جراحی مغز و اعصاب ، جراحی دهان و حداکثر و مزارع دیگر به دلیل سازگاری با سازگاری عالی ، مقاومت در برابر خوردگی و خصوصیات مکانیکی آنها استفاده می شود. پس از عمل برداشته می شود ، اغلب باعث سردرگمی در بین بیماران و خانواده های آنها می شود. این مقاله به طور سیستماتیک ضرورت حذف میله تیتانیوم را از سه بعد تجزیه و تحلیل می کند: ویژگی های میله های تیتانیوم ، سناریوهای کاربردی بالینی و نشانه های حذف.}}}}}}

ویژگی های بیولوژیکی میله های تیتانیوم: چرا بیشتر آنها نیازی به حذف ندارند؟

تیتانیوم یک فلز بی اثر از نظر بیولوژیکی است که به راحتی یک لایه محافظ اکسید تیتانیوم متراکم را روی سطح خود تشکیل می دهد ، که می تواند به طور موثری خوردگی مایعات بدن را مسدود کرده و از انتشار یون فلزی جلوگیری کند . این خاصیت آن را به یک ماده ایده آل برای ایمپلنت های انسانی تبدیل می کند.

زیست سازگاری عالی:تیتانیوم هیچ واکنشی رد با بافتهای انسان ندارد ، و کاشت طولانی مدت باعث آلرژی یا التهاب نمی شود. به عنوان مثال ، در جراحی جایگزینی باسن ، ضریب اصطکاک بین سر فمورال آلیاژ تیتانیوم و استابول فقط 0 {3} 3}}} 04 است ، که نزدیک به خواص انسان است. شل شدن پروتز.

خصوصیات مکانیکی با استخوان ها مطابقت دارد:مدول الاستیک تیتانیوم (در مورد 100-120 gpa) نزدیک به استخوان قشر مغز انسان ({1}} GPA) است که می تواند "اثر محافظت از استرس" را کاهش دهد و از جذب بافت استخوان اطراف خودداری کند به دلیل ایمپلنت بیش از حد سخت.} remastic در زمینه اصلاحات تیتراژ. تحرک ستون فقرات را می توان بیش از 80 ٪ از سطح طبیعی پس از عمل {4 {} red

مقاومت در برابر خوردگی عالی:در شور با 37 درجه ، میزان خوردگی تیتانیوم فقط 0 {4} 0001 میلی متر در سال است که بسیار پایین تر از فولاد ضد زنگ (0.01 میلی متر در سال) است ، که می تواند ثبات طولانی مدت کاشت را تضمین کند.

بر اساس ویژگی های فوق ، بیش از 90 ٪ ایمپلنت های میله تیتانیوم به عنوان دستگاه های تثبیت دائمی طراحی شده اند و برای حذف. نیازی به جراحی ثانویه ندارند

در چه مواردی باید حذف میله تیتانیوم در نظر گرفته شود؟

اگرچه میله های تیتانیوم دارای ایمنی طولانی مدت هستند ، جراحی حذف ممکن است به یک گزینه ضروری در سناریوهای بالینی خاص تبدیل شود:

عوارض عفونت:اگر عفونت عمیق در محل کاشت (مانند استئومیلیت) رخ دهد ، بیوفیلم های باکتریایی ممکن است به سطح میله تیتانیوم چسبیده شوند تا مستعمرات مقاوم به مواد مخدر را تشکیل دهند. در این زمان ، عمل جراحی لازم است که منبع عفونت را به طور کامل از بین ببرد.} به عنوان مثال ، به عنوان مثال بیمار که از نظر دشت و پرایم جاری است ، جراحی . کشت خون استافیلوکوکوس اورئوس .} بعد از سوراخ با CT با استفاده از CT ، تأیید شد که این یک آبسه در اطراف میله تیتانیوم است.

شل شدن یا شکستن میله های تیتانیوم:در بیماران مبتلا به پوکی استخوان یا سایت های پر بار (مانند فک پایین) ، میله های تیتانیوم ممکن است شکستگی یا خستگی را به دلیل غلظت استرس شل کنند. بیمار که به دلیل عدم تقارن ارتوگناتیک به دلیل شکستگی صفحه تایتانیوم 5 سال پس از عملکرد پس از عملکرد ، بعد از عمل جراحی ، {3} reption thing tit tit tit tit tit tit tit tit replication {3} بعد از عمل جراحی. .

نیازهای ذهنی بیماران:بیماران جوان ممکن است به دلیل عوامل روانشناختی (مانند احساس بدن خارجی) یا نیازهای خاص شغلی (مانند ورزشکاران و رقصندگان) نیاز به حذف میله های تیتانیوم داشته باشند (مانند ورزشکاران و رقصندگان) . بعد از اینکه شکستگی مچ پا بهبود یافت ، یک بازیکن بسکتبال انتخاب کرد که تثبیت داخلی 18 ماه پس از عمل جراحی را از بین ببرد زیرا او نگران این بود که بر اثر تأثیر آن ، ناخن های اکتشافی تأثیر می گذارد {2. تحت تأثیر قرار گرفت.

تداخل در تصویربرداری پزشکی:اگرچه میله های تیتانیوم در معاینات MRI تداخل ندارند ، آنها ممکن است مصنوعات فلزی را در اسکن های CT تولید کنند ، و بر مشاهده بافت های مجاور تأثیر می گذارد . به عنوان مثال ، یک بیمار مبتلا به تومور جمجمه ای نیاز دارد تا پارامترهای اسکن CT را تنظیم کند تا در طول بررسی بعد از عمل ، با استفاده از یک تایتان و تایتانیوم ثابت شود.

خطرات و اصول تصمیم گیری جراحی حذف

حذف میله تیتانیوم یک عمل جراحی ثانویه است و جوانب مثبت و منفی نیاز به وزن دارند:

خطرات جراحی:از جمله تصادفات بیهوشی ، آسیب عصبی عروقی ، عود عفونت و غیره. طبق آمار ، میزان عارضه جراحی برداشتن میله تیتانیوم 3 ٪-5 ٪ است ، که در میان آنها خطر آسیب عصبی دو برابر جراحی اول.}}}

ارزیابی بهبودی استخوان:اشعه ایکس و CT برای تأیید اینکه استخوان ها قبل از برداشتن کاملاً بهبود یافته اند. به عنوان مثال ، در جراحی ستون فقرات ، اگر میله تیتانیوم خیلی زود برداشته شود ، ممکن است منجر به از بین رفتن زاویه تصحیح شود. اگر خیلی دیر شده باشد ، میله تیتانیوم ممکن است توسط بافت استخوان پیچیده شود ، و دشواری جراحی را افزایش می دهد.

تصمیم فردی:پزشکان باید طرحی را بر اساس عواملی مانند سن بیمار ، وضعیت سلامتی و نیازهای عملکردی سایت کاشت. به عنوان مثال ، برای بیماران سالخورده تدوین کنند ، اگر میله تیتانیوم باعث ناراحتی نشود ، معمولاً توصیه می شود که آن را برای جلوگیری از خطرات جراحی نگه دارید. برای بیماران جوان ، اگر استخوان ها به خوبی بهبود می یابند و عفونت وجود ندارد ، حذف را می توان در نظر گرفت {{1}

به عنوان یک دستاورد برجسته پزشکی مدرن ، میله تیتانیوم در ابتدا برای به حداقل رساندن تداخل در زندگی بیمار طراحی شده بود . در بیشتر موارد ، در بیشتر موارد ، میله های تیتانیوم می توانند برای مدت طولانی در بدن باقی بمانند و به "شریک نامرئی" بافت انسان تبدیل شوند.} با این حال ، وقتی عوارضی نیز از نظر دفع و بیداری وجود دارد ، از نظر دفع و بیداری وجود دارد. گزینه . تصمیم نهایی باید براساس ارزیابی پزشکی حرفه ای باشد.} بیماران باید با پزشکان خود به طور کامل ارتباط برقرار کنند ، خطرات و مزایای جراحی را وزن کنند و به طور مشترک یک طرح شخصی. ایجاد کنند